Charakterystyka chłoniaka Hodgkina po mononukleozie zakaźnej ad 5

Rozpoznanie chłoniaka Hodgkina potwierdzono w 33 wycinkach biopsyjnych z 46 pacjentów w kohortach duńskich i szwedzkich z mononukleozą zakaźną (odpowiednio 21 i 25 pacjentów). Główną charakterystykę 46 pacjentów podano w tabeli 3. Wśród 33 próbek 20 (61%) było podtypem stwardnienia guzowatego chłoniaka Hodgkina, 10 (30%) było mieszanym podtypem komórkowym, a 3 (9%) było podtyp dominacji limfocytów. EBV wykazano w 17 z 32 zbadanych próbek (53%). Odsetek próbek dodatnich pod względem EBV był podobny u duńskich pacjentów (7 z 14 guzów) i szwedzkich (10 z 18) oraz u mężczyzn (14 z 25) iu kobiet (3 z 7). Siedem z 19 próbek ze stwardnieniem guzkowym było dodatnich pod względem EBV, podobnie jak wszystkie 10 próbek o mieszanej komórkowości; przeciwnie, żadna z 3 próbek o przewadze limfocytarnej nie była dodatnia pod względem EBV. W analizach statystycznych ograniczonych do 29 guzów o znanym statusie EBV, które zdiagnozowano ponad dwa lata po mononukleozie zakaźnej, nowotwory EBV-dodatnie stanowiły większy odsetek (55%) niż oczekiwano (31%), na podstawie wcześniejszego badania chłoniaka Hodgkina6 (iloraz szans, 2,7; przedział ufności 95%, 1,2 do 6,0). Używając szacowanego współczynnika zachorowalności na chłoniaka Hodgkina o specyficznym statusie EBV, stwierdziliśmy, że względne ryzyko chłoniaka Hodgkina z EBV było 2,8 (przedział ufności 95%, 1,7 do 4,6), który był znacznie wyższy niż względne ryzyko ujemnego wyniku testu EBV Ziarnica złośliwa (1.1 [95-procentowy przedział ufności, 0,7 do 2,0], P = 0,015).
Ryc. 1. Ryc. 1. Względne ryzyko wirusa Epsteina-Barra (EBV) – dodatniego i EBV-ujemnego chłoniaka Hodgkina po mononukleozie zakaźnej. Linie ciągłe reprezentują względne ryzyko EBV-dodatniego (niebieskiego) i ujemnego pod względem EBV (czerwonego) chłoniaka Hodgkina, biorąc pod uwagę, że status EBV ustalono w sposób bezstronny, a brakujące dane dotyczące statusu wirusowego w 11 nowotworach były niedoinformowane w odniesieniu do ich prawdziwy status EBV. Linie o krótkich przerwach reprezentują względne ryzyko dla EBV-dodatniego i chłoniaka Hodgkina pozbawionego EBV, biorąc pod uwagę, że wszystkie guzy, których status EBV był nieznany, były pozytywne względem EBV. Długie linie przerywane przedstawiają względne ryzyko, biorąc pod uwagę, że wszystkie guzy, których status EBV był nieznany, były ujemne względem EBV. Analizy ograniczono do okresu dwóch lat lub więcej po mononukleozie zakaźnej.
Na rycinie przedstawiono względne ryzyko występowania chłoniaka nieziarniczego związanego z EBV i EBV-ujemnego według trzech modeli statystycznych obejmujących wszystkie 40 obserwowanych przypadków chłoniaka. We wszystkich trzech scenariuszach (wszystkich 11 pacjentów, u których status EBV w guzie był nieznany, założono, że są dodatnie względem EBV, wszystkie zostały uznane za ujemne względem EBV lub brakujące dane dotyczące statusu wirusowego uznano za nieinformatywne w odniesieniu do prawdziwego statusu EBV) Rozkład negatywnych przypadków EBV chłoniaka Hodgkina był zgodny z istnieniem stałego względnego ryzyka, a nie względnego ryzyka w kształcie dzwonu (najmniejsza wartość P = 0,74). W przeciwieństwie do tego, dystrybucja pozytywnych EBV przypadków chłoniaka Hodgkina była niespójna z istnieniem stałego względnego ryzyka, a nie dzwonowatego wzorca ryzyka we wszystkich trzech scenariuszach (największa wartość P <0,001).
W modelu, w którym założono, że rozkład przypadków EBV-dodatnich i EBV-negatywnych wśród 11 pacjentów z nietestowanymi nowotworami był podobny do tego z 29 testowanych chłoniaków, względne ryzyko chłoniaka Hodgkina z EBV było ogólnie 1,5 (95 procentowy przedział ufności, 0,9 do 2,5), a względne ryzyko chłoniaka Hodgkina z EBV-dodatnim wynosiło ogólnie 4,0 (przedział ufności 95%, 3,4 do 4,5), ale zmieniało się znacznie w czasie (ryc. 1)
[podobne: toxo igg cena, zestaw diagnostyczny stomatologiczny, lek bez recepty na trądzik ]
[podobne: trabekuloplastyka laserowa, dyżur aptek tarnobrzeg, dexacaps ]