Choroba rezydualna w przewlekłej białaczce szpikowej po indukcji remisji molekularnej

Wiarygodna ocena remisji molekularnej po alloprzeszczepie w przypadku przewlekłej białaczki szpikowej wymaga testów zdolnych do wykrycia jednej komórki BCR-ABL-dodatniej wśród 105 do 106 komórek BCR-ABL-ujemnych1 – czułości uzyskanej w przypadku zagnieżdżonej reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkryptazą (PCR), ale nie z ilościowym PCR w czasie rzeczywistym. 2 Po remisji molekularnej remisja molekularna przewiduje niskie ryzyko nawrotu.1 Na podstawie wyników negatywnych dotyczących ilościowego testu PCR obserwowano również remisję molekularną u niektórych pacjentów leczonych imatynibem .3,4
Czułość każdego testu PCR jest ostatecznie ograniczona przez liczbę analizowanych komórek. Tylko rutynowa część komplementarnego DNA (cDNA) jest rutynowo testowana, ale analiza wielu podwielokrotności cDNA w reakcjach powtórzeń zwiększa czułość. Dzięki takiemu podejściu transkrypty BCR-ABL stają się wykrywalne u niektórych zdrowych dorosłych
Tabela 1. Tabela 1. Wyniki replikacji zagnieżdżonej PCR z odwrotną transkryptazą dla BCR-ABL u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową, którzy przyjmują imatinib lub u których przeszli allografowanie i u zdrowych dorosłych. Przeprowadziliśmy badanie, w którym 97 pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej, którzy otrzymywali imatinib przez medianę 22 miesięcy (zakres od 0 do 38) monitorowano za pomocą ilościowej reakcji PCR w czasie rzeczywistym (czułość, 1: 104 do 1). : 105) i w których negatywne próbki były dalej testowane za pomocą nested PCR (czułość, 1: 105 do 1: 106) .1 17 pacjentów (z których wszyscy byli w całkowitej remisji cytogenetycznej) miało co najmniej jeden wynik negatywny w zagnieżdżonej PCR (35 z 1051 próbek [3,3 procent]). W 24 próbkach (od pacjentów, których mediana czasu otrzymywała imatynib 19 miesięcy [zakres od 11 do 36]), cDNA był dostępny dla 10 powtórzeń zagnieżdżonych reakcji PCR, z których każda odpowiadała ponad 106 komórkom białym lub komórkom szpiku kostnego. Trzydzieści dwie próbki od 23 pacjentów w całkowitej remisji cytogenetycznej, mediana 19 miesięcy (zakres od 5 do 130) po alloprzeszczepie i próbki od 11 zdrowych osób zostały przetestowane w analogiczny sposób. Czternaście z 24 próbek od pacjentów otrzymujących imatynib (58 procent) było dodatnich w do 10 (mediana, 3) z 10 powtórzonych reakcji, a 6 z 32 próbek uzyskanych od pacjentów, u których dokonano alloprzeszczepu (19 procent) było dodatnich do 7 (mediana, 1) z 10 reakcji (P = 0,002 na podstawie analizy chi-kwadrat). Próbka od z 11 zdrowych osób była pozytywna w 3 z 10 powtórzeń reakcji, częstość nie różniła się od tej u pacjentów po alloprzeszczepie (P = 0,45) (Tabela 1).
U ośmiu pacjentów otrzymujących imatynib (w tym u pięciu pacjentów z nowo zdiagnozowaną chorobą) wyniki testu replikacyjnego były ujemne. Spośród siedmiu pacjentów, którzy otrzymali dane uzupełniające, dwa z nich następnie przebadano pozytywnie za pomocą PCR z pojedynczą zagnieżdżoną odwrotną transkryptazą, a jedna miała progresję do nawrotu cytogenetycznego. Dwa testowane testy pozytywne w powtórzeniach. U dwóch pacjentów ze świeżo rozpoznaną chorobą wyniki testu pozostały całkowicie ujemne odpowiednio przez 7 i 11 miesięcy.
Nasze wyniki sugerują, że większość pacjentów otrzymujących imatinib ma wyższy poziom rezydualnej choroby niż pacjenci, którzy przeszli alloprzeszczep, nawet jeśli mają negatywne wyniki testu na standardowej PCR w gnieździe Tylko nieliczni pacjenci mają równie głębokie remisje. Odczulenie molekularne po alloprzeszczepie wiąże się z określonym biologicznym punktem końcowym: przeżycie bez nawrotów. Obecnie nie wiadomo, czy ujemna indukowana przez imatynib test PCR będzie przewidywała równie niskie ryzyko nawrotu. Dlatego też u takich pacjentów należy zachować ostrożność termin remisja molekularna .
Thoralf Lange, MD
Dietger W. Niederwieser, MD
Uniwersytet w Lipsku, 04103 Lipsk, Niemcy
Michael WN Deininger, MD, Ph.D.
Oregon Health and Science University, Portland, OR 97239
[email protected] ed
5 Referencje1. Cross NC, Feng L, Chase A, Bungey J, Hughes TP, Goldman JM. Konkurencyjna reakcja łańcuchowa polimerazy w celu oszacowania liczby transkryptów BCR-ABL u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową po przeszczepie szpiku kostnego. Blood 1993; 82: 1929-1936
Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Guo JQ, Lin H, Kantarjian H, i in. Porównanie PCR z rywalizacją i PCR w czasie rzeczywistym w wykrywaniu transkryptów fuzyjnych BCR-ABL u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową. Białaczka 2002; 16: 2447-2453
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Hughes T, Kaeda J, Branford S, i in. Odpowiedź molekularna na imatynib (STI571) lub interferon + Ara-C jako początkowa terapia CML: wyniki w badaniu IRIS. Blood 2002; 100: 93a-93a streszczenie.
Sieć ScienceGoogle Scholar
4. Barbany G, Hoglund M, Simonsson B. Całkowita remisja w przewlekłej białaczce szpikowej po leczeniu imatinibem. N Engl J Med 2002; 347: 539-540
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Bose S, Deininger M, Gora-Tybor J, Goldman JM, Melo JV. Obecność typowych i atypowych genów fuzyjnych BCR-ABL w leukocytach zdrowych osobników: znaczenie i implikacje dla oceny minimalnej choroby resztkowej. Blood 1998; 92: 3362-3367
Web of Science MedlineGoogle Scholar
(7)
[podobne: psychoterapia mokotów, drenaż limfatyczny cena, toxo igg cena ]
[patrz też: migotanie w oku, implanty zeby, drenaż limfatyczny cena ]