Indukowana przez gentamycynę korekcja funkcji CFTR u pacjentów z mukowiscydozą i mutacjami stopu CFTR cd

Żaden pacjent nie otrzymał gentamycyny ani nie stosował leków donosowych, w tym kortykosteroidów, przez co najmniej cztery tygodnie przed badaniem. Po pomiarze podstawowej różnicy potencjałów w nosie, pacjentom podano krople do oczu zawierające 3 mg gentamycyny na mililitr (Garamycin, Schering-Plough Laboratory) lub identycznie wyglądającą butelkę kropli placebo. Zastosowaliśmy dawkę, która była skuteczna w naszym otwartym badaniu pilotażowym.20 Pacjenci lub rodzice zostali poinstruowani, aby zaszczepić przez 14 dni dwie krople do każdego otworu nosowego trzy razy dziennie (całkowita dawka dobowa, 900 .g) z odchyloną głową, a następnie pozostać jeszcze przez kilka minut. Pacjenci następnie powrócili do drugiego pomiaru różnicy potencjałów w nosie i otrzymywali placebo przez kolejne dwa tygodnie, jeśli początkowo otrzymali gentamycynę i gentamycynę, jeśli początkowo otrzymali placebo. Pacjenci powrócili do trzeciego pomiaru potencjalnej różnicy dwa tygodnie później. Wszystkie fiolki były zwracane po każdym dwutygodniowym okresie, a zawartość była mierzona w celu ustalenia zgodności. Pacjenci i badacze nie byli świadomi zawartości wszystkich fiolek. Konstrukcja typu crossover została wybrana, ponieważ ciężkość torbielowatego mukowiscydozy zmienia się w szerokim zakresie i dlatego jest korzystne, aby każdy pacjent służył jako swoja kontrola. Zakład Apteki Shaare Zedek Medical Center w Jerozolimie przeprowadził randomizację i kodowanie. Różnice w potencjale nosowym mierzono pod koniec każdego dwutygodniowego okresu (ryc. 1). Pod koniec badania grupa pacjentów zgłosiła się na ochotnika do wzięcia udziału w otwartym badaniu odpowiedzi na dawkę obejmującym zwiększenie stężenia gentamycyny przez kolejne okresy wynoszące dwa tygodnie, z różnicą potencjałów nosowych mierzoną pod koniec każdego okresu. Protokół był podobny do początkowego badania, ponieważ dwie krople były wpajane donosowo trzy razy dziennie. Każdy pacjent otrzymał fiolki gentamycyny w wzrastających stężeniach, od 6 mg na mililitr (całkowita dzienna dawka, 1800 .g) do 9 mg na mililitr (2700 .g) i 12 mg na mililitr (3600 .g), w kolejnych dwóch tygodniach. Różnicę potencjałów w nosie mierzono pod koniec każdego dwutygodniowego okresu.
Pomiary różnicy potencjałów nosa
Międzyzasadowa różnica potencjałów w nosie została określona poprzez pomiar potencjalnej różnicy wartości pomiędzy wypełnionym płynem mostem rejestrującym na błonie śluzowej nosa a mostkiem referencyjnym (igła o rozmiarze 21 wypełnionym roztworem Ringera w 4% agarze) wprowadzoną do podskórnej przestrzeni przedramienia .22 Oba mosty zostały połączone elektrodami kalomelowymi do wzmacniacza buforowego o wysokiej impedancji i niskiej rezystancji (Wydział Inżynierii Medycznej, Szpital dla Chorych Dzieci, Toronto). W bezpośrednim widzeniu cewnik był przesuwany z użyciem otoskopu przez dolny przewód obu nozdrzy, a różnica potencjałów była rejestrowana w różnych miejscach. Po uzyskaniu stałych pomiarów podstawowych różnic potencjału, amiloryd (10-4 M) poddano superfuzji z szybkością 5 ml na minutę przez trzy minuty. Powstałą zmianę różnicy potencjałów rejestrowano i wyrażano zarówno jako zmianę bezwzględną, jak i zmianę procentową od maksymalnej wartości na linii podstawowej
[patrz też: opokan keto, psychoterapia mokotów, warszawa stomatologia ]
[patrz też: opokan keto, toxo igg cena, dentysta z wieży ]