Podawanie tyroksyny w leczeniu choroby Gravesa-Basedowa – wpływ na poziom przeciwciał przeciw receptorowi hormonoterapii tarczycy i ryzyko nawrotu nadczynności tarczycy ad 5

Wpływ tyroksyny na poziom przeciwciał przeciwko receptorom TSH
Po sześciu miesiącach leczenia metimazolem pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od poziomu przeciwciał przeciwko receptorom TSH; każda grupa została następnie podzielona, z jedną podgrupą w każdej grupie otrzymującej tyroksynę i inne placebo, zgodnie z opisem w sekcji Metody. Dawka metimazolu była obniżana do 10 mg na dobę u wszystkich pacjentów. U pacjentów, którzy otrzymywali tyroksynę (podgrupy A1 i B1) średnie stężenie tyroksyny w surowicy zwiększyło się z 108 . 16 do 145 . 11 nmoli na litr (P <0,01) po miesiącu i pozostało na poziomie 116 nmoli na litr lub 12-miesięczny okres terapii skojarzonej. Średnie stężenie tyroksyny w surowicy pacjentów otrzymujących placebo i metimazol (podgrupy A2 i B2) zmniejszyło się w tym samym okresie z 104 . 11 do 81 . 6 nmoli na litr, a stężenia w tych dwóch podgrupach były znacząco niższe (P <0,01 ) niż u pacjentów w podgrupach A1 i B1, którzy otrzymywali tyroksynę i metimazol przez cały okres leczenia skojarzonego (ryc. 1).
W ciągu sześciu miesięcy po odstawieniu metimazolu średnie stężenie tyroksyny w surowicy wzrosło znacząco w podgrupach A2 i B2 (P <0,01 dla obu porównań, w teście par parami), podczas gdy odstawienie metimazolu nie spowodowało żadnych zmian w średnie stężenie tyroksyny w surowicy w podgrupie A1 lub B1. Po sześciu do dziewięciu miesiącach po odstawieniu metimazolu średnie stężenia tyroksyny w surowicy w podgrupach A2 i B2 nie różniły się istotnie od tych w podgrupach odpowiednio A1 i B1. Stężenie tyroksyny wzrosło dalej w podgrupach A2 i B2 w ciągu najbliższych dwóch lat. W związku z tym średnie stężenia tyroksyny w surowicy były istotnie wyższe w podgrupie A2 niż w podgrupie A1 i podgrupie B2 niż w podgrupie B1 (P <0,01 dla obu porównań) kilkakrotnie w jednym roku lub więcej lat po odstawieniu metimazolu (ryc. 1). . Zmiany stężenia trijodotyroniny w surowicy były podobne (dane nie przedstawione).
Średnie stężenie TSH w surowicy zaczęło wzrastać po sześciu miesiącach leczenia metimazolem zarówno w grupie A, jak iw grupie B. W okresie leczenia skojarzonego stężenia TSH w surowicy w podgrupach A2 i B2 były znacząco wyższe niż w podgrupach A1 i B1. , odpowiednio (P <0,01 dla obu porównań). Tempo wzrostu poziomu TSH w surowicy było szybsze w podgrupie B2 niż w podgrupie A2 w tym okresie (P <0,05). Po odstawieniu metimazolu poziomy TSH w surowicy w podgrupach A1 i B1 początkowo spadły. Wzrosły one ponownie w obu podgrupach i nie różniły się istotnie od tych w podgrupach odpowiednio A2 i B2, trzy lata po odstawieniu metimazolu. Wzrost stężenia TSH w surowicy był szybszy w podgrupie B1 niż w podgrupie A1 (P <0,05) po odstawieniu metimazolu (ryc. 3).
Chociaż stężenie globuliny wiążącej tyroksynę w surowicy zmniejszyło się podczas podawania tyroksyny w podgrupie B1, to nadal wzrastało w podgrupach A1, A2 i B2, nawet po rozpoczęciu leczenia skojarzonego.
[podobne: toxo igg cena, otręby ryżowe, zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci ]