Stenty Sirilimus-Elution a standardowe stenty u pacjentów ze stenozą w rodzimej tętnicy wieńcowej ad 5

Częstość restenozy binarnej w stencie (zwężenie co najmniej 50 procent średnicy światła) wynosiła 3,2 procent w grupie otrzymującej stent sirolimus i 35,4 procent w grupie standardowego stentu (p <0,001), a częstość restenoza w segmencie wynosiła 8,9 procent w grupie otrzymującej syrolimus i 36,3 procent w grupie standardowego stentu (P <0,001). Wyższa częstość restenozy w obrębie segmentu w grupie z syrolimusem-stentem była spowodowana mniejszym zmniejszeniem późnej utraty światła w strefie w segmencie niż w strefie stentu i wyższym odsetkiem restenozy w proksymalnym marginesie stentu. niż na dalszym marginesie lub w ciele stentu. Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa
Zastosowanie stentów uwalniających sirolimus w porównaniu ze stosowaniem standardowych stentów spowodowało zmniejszenie objętości neointimy w strefie stentu (4,4 mm3 w porównaniu z 57,6 mm3, p <0,001) oraz w niedrożności stentu procent objętości (3,1 procent w porównaniu z 33,4 procent, P <0,001).
Wyniki kliniczne
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia sercowe w szpitalu i poza szpitalem podczas 270 dni obserwacji. Ryc. 1. Ryc. 1. Współczynnik aktuarialny przeżycia bez usterki naczyń docelowych u pacjentów, którzy otrzymali stent uwalniający syrolimus lub standardowy. Częstość przeżycia wolnego od zdarzeń była istotnie wyższa w grupie otrzymującej sirolimus-stent niż w grupie standardowego stentu (P <0,001 według testu Wilcoxon i log-rank).
Poważne zdarzenia niepożądane są wymienione w Tabeli 3. Zdarzenia w szpitalu występowały z podobną częstością w dwóch grupach (w tym zgon, zawał mięśnia sercowego i ponowna rewaskularyzacja); odsetek pacjentów z jakimkolwiek poważnym zdarzeniem wewnątrzszpitalnym wynosił 2,4 procent w grupie otrzymującej stent sirolimus i 1,5 procent w grupie standardowego stentu (p = 0,38). Stwierdzono niższy odsetek zdarzeń niepożądanych poza szpitalem podczas 270 dni obserwacji w grupie otrzymującej syrolimus-stent, niż w grupie standardowego stentu; redukcje obejmowały liczbę pacjentów z zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q (od 7 do 1, P = 0,04), liczbę wymagającą rewaskularyzacji docelowej zmiany (od 87 do 21, P <0,001), a liczbę z jakiekolwiek główne zdarzenie niepożądane (od 93 do 26, P <0,001). Podobnie, liczba pacjentów, którzy osiągnęli pierwotny kliniczny punkt końcowy, awaria docelowego naczynia w ciągu 270 dni, została zmniejszona o 58 procent w przypadku stentów sirolimus (od 110 do 46, P <0,001). Szybkość przeżycia bez uszkodzenia naczynia docelowego przez 270 dni wzrosła z 78,6% ze standardowym stentem do 91,1% przy użyciu stentu z syrolimusem (P <0,001) (Figura 1).
Zakrzepica w stencie była rzadka, a częstość występowania była podobna w obu grupach terapeutycznych. Nie stwierdzono ostrych zakrzepów w stencie (występujących mniej niż 24 godziny po założeniu stentu), w każdej grupie wystąpił jeden przypadek podostrej zakrzepicy w stencie (występującej w okresie od do 30 dni po umieszczeniu), a także wystąpiły cztery zakrzepice z późnym stentem (występujące od 31 do 270 dni po umieszczeniu) – jeden w grupie otrzymującej syrolimus i trzy w grupie standardowego stentu. Skumulowana częstość zakrzepicy w stencie wynosiła 0,4 procent w grupie otrzymującej stent sirolimus i 0,8 procent w grupie standardowego stentu.
Analizy podgrup, analizy wieloczynnikowe i ocena efektów leczenia
Spośród 279 pacjentów z cukrzycą (26 procent całkowitej populacji badanej, 131 pacjentów w grupie otrzymującej stent sirolimus i 148 w grupie standardowego stentu), bezwzględna częstotliwość restenozy w obrębie segmentu i bezwzględna częstość rewaskularyzacji docelowej zmiany były wyższe niż u pacjentów bez cukrzycy w obu leczonych grupach, ale względna redukcja po umieszczeniu stentu syrolimusowego była podobnej wielkości (szybkość restenozy w obrębie segmentu zmniejszono z 50,5 procent do 17,6 procent, P <0,001; częstość rewaskularyzacji celu-uszkodzenia zmniejszyła się z 22,3% do 6,9%, P <0,001).
Wśród jednej trzeciej populacji pacjentów z najmniejszymi naczyniami (średnia średnica 2,32 mm w grupie otrzymującej stent sirolimus i 2,29 mm w grupie standardowego stentu) zaobserwowano mniejszy (choć nadal znaczny) wzrost w przypadku stentów sirolimus restenozy w obrębie segmentu (18,4 procent, vs
[hasła pokrewne: badania w 3 trymestrze ciąży, peeling kawitacyjny opis zabiegu, prześwietlenie zębów ]
[patrz też: trabekuloplastyka laserowa, dyżur aptek tarnobrzeg, dexacaps ]