Stenty Sirilimus-Elution a standardowe stenty u pacjentów ze stenozą w rodzimej tętnicy wieńcowej ad 7

Niemniej jednak, tłumienie zastoju neointimy ponownie wykazano po umieszczeniu stentów uwalniających sirolimus, zarówno w angiografii (83% zmniejszenie późnej utraty światła i 91% zmniejszenie częstości restenozy w stencie) i na ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (92% zmniejszenie objętości neointimy). Co więcej, objawy kliniczne nadmiernego rozrostu neointimy zostały podobnie poprawione, z 77-procentową redukcją odsetka rewaskularyzacji z docelowej zmiany poza szpitalem i 85-procentową redukcją odsetka pozaszkolnej fali nie-Q zawał mięśnia sercowego. Nie stwierdzono żadnych niepożądanych powikłań angiograficznych (np. Późnych tętniaków), a odsetek zdarzeń niepożądanych klinicznych (w tym zakrzepów w stencie) nie był istotnie wyższy w grupie otrzymującej stent sirolimus niż w grupie standardowego stentu. Analiza podgrup wykazała, że po umieszczeniu stentu syrolimusowego, odsłonięte brzegi stentów, które nie obejmowały całego obszaru uszkodzenia balonu, były głównymi miejscami restenozy, które występowały głównie w proksymalnym marginesie stentu w mniejszych naczyniach. Dlatego zalecamy stosowanie techniki obejmującej predylację z krótszymi balonami, stosowanie dłuższych pojedynczych stentów w celu pokrycia całej strefy urazu balonu i rozszerzenie po stentowaniu (w razie potrzeby) za pomocą krótkich balonów o wysokim ciśnieniu w obrębie stentowane regiony.
Oprócz zmniejszenia częstości restenozy, postać restenozy po stentowaniu różniła się od stentów uwalniających sirolimus: podczas gdy zmiany restenotyczne w standardowych stentach były rozproszone, w stentach uwalniających sirolimus były ogniska.26 Takie ogniskowe zmiany po stentowaniu26. zazwyczaj można leczyć z powodzeniem za pomocą prostej angioplastyki balonowej, 27,28 minimalizując potrzebę późniejszej brachyterapii naczyniowej.29,30 Zarówno pacjenci z cukrzycą, jak i ze zmianami na mniejszych naczyniach mają wyższe bezwzględne wskaźniki restenozy, chociaż względne zmniejszenie współczynnik restenozy zostaje zachowany. Co najważniejsze, stwierdzono, że stent uwalniający sirolimus ma stały efekt terapeutyczny w analizach szerokiego zakresu podgrup pacjentów i zmian patologicznych.
Aby określić ostateczną kliniczną przydatność stentów uwalniających sirolimus, wymagane są dodatkowe badania kliniczne, w których uczestniczą pacjenci z chorobą w bifurkacji, przewlekłe całkowite okluzje, choroba przeszczepu żyły odpiszczelowej, nawrót zwężenia po stentowaniu, niewydolność brachyterapii naczyniowej, zmiany w lewej głównej tętnica wieńcowa i choroba wielonaczyniowa. Wnioski z dwuletnich obserwacji kontrolnych w kohorcie 45 pacjentów, którym podano stenty uwalniające sirolimus, są zachęcające, co wskazuje, że skuteczność angiograficzna i kliniczna są utrzymane.31 Jednak długoterminowe bezpieczeństwo i trwałość tego bardzo silna terapia specyficzna dla miejsca wymaga dalszego uzasadnienia w większych kohortach pacjentów.
Skuteczny klinicznie system stentów uwalniający lek wymaga skrupulatnej integracji konstrukcji stentu, nośnika leku i środka terapeutycznego. Wstępne wyniki oparte na stentach z paklitakselem, dobrze opisanym środkiem chemoterapeutycznym, który hamuje dynamikę mikrotubul, 32-34 dostarczane przez preparat z matrycą polimerową, również okazały się obiecujące 5 Wyniki naszego badania klinicznego pokazują, że stent uwalniający sirolimus osiągnął delikatną równowagę między zachowanym bezpieczeństwem i poprawioną skutecznością, a zatem może zmienić przebieg leczenia wieńcowego w przyszłości.
[podobne: otręby ryżowe, zestaw diagnostyczny stomatologiczny, ministerstwo zdrowia logo ]
[patrz też: proteza bezklamrowa, zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci, biofazolin ]