Stenty Sirilimus-Elution a standardowe stenty u pacjentów ze stenozą w rodzimej tętnicy wieńcowej czesc 4

Szybkość przeżycia bez uszkodzenia naczynia docelowego podczas 270-dniowego okresu obserwacji była analizowana za pomocą metody aktuarialnego trybu życia, a różnicę między krzywymi przeżycia oceniano za pomocą testu log-rank. Aby zidentyfikować czynniki, które mogą być związane z restenozą angiograficzną i rewaskularyzacją docelowej zmiany chorobowej, zastosowano modele logistyczno-regresyjne. Wszystkie analizy statystyczne wykonano przy użyciu oprogramowania SAS (wersja 6.12, SAS Institute), a wszystkie zgłoszone wartości P są dwustronne. Wyniki
Charakterystyka pacjentów i uszkodzeń
Od lutego 2001 r. Do sierpnia 2001 r. 1101 pacjentów wyraziło pisemną zgodę i zostało losowo przydzielonych do jednej z dwóch grup leczenia. Po randomizacji 43 pacjentów (4 procent wszystkich pacjentów, 23 w grupie otrzymującej stent sirolimus i 20 w grupie standardowego stentu) zostało wycofanych z badania i nie otrzymało przydzielonego leczenia. Przyczyną wycofania była niedostępność przypisanego typu stentu w centrum (w przypadku 4 pacjentów) oraz odkrycie kryteriów wykluczenia, które ujawniło się dopiero po wstępnej angiografii (u 39 pacjentów). Końcowa grupa pacjentów obejmowała 1058 pacjentów – 533 w grupie otrzymującej stent sirolimus i 525 w grupie standardowego stentu.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów i zmiany. Grupy były dobrze dobrane, bez istotnych różnic w częstości występowania sercowych czynników ryzyka (Tabela 1). Wśród wszystkich pacjentów średni wiek wynosił 62 lata; 71 procent stanowili mężczyźni, 31 procent miało wcześniejszy zawał mięśnia sercowego, a 26 procent miało cukrzycę. Objawy sercowe obejmowały wysiłkową dławicę piersiową u 58% pacjentów, dusznicę bolesną podczas odpoczynku w 23% i niestabilną dławicę piersiową (klasa I, II lub III Braunwalda) w 53%. Większość (56%) leczonych zmian miała klasę B2 lub C zgodnie z klasyfikacją American College of Cardiology-American Heart Association, średnia średnica naczynia referencyjnego wynosiła 2,80 mm, a średnia długość zmiany wynosiła 14,4 mm.
Czynności proceduralne
Nie było różnic między grupami pod względem częstości stosowania konwencjonalnych interwencji; inhibitory glikoproteiny IIb / IIIa podawano 60% pacjentów, maksymalne ciśnienie napełniania balonu po stentowaniu wynosiło 15 atm, a średni (. SD) stosunek długości stentu do długości zmiany wynosił 1,6 . 0,6. Średnią liczbę 1,4 stenta wszczepiono na zmianę docelową, z zachodzącymi na siebie stentami u 28 procent pacjentów.
Ilościowa angiografia wieńcowa
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki ilościowej angiografii wieńcowej. Wymiary zmiany w linii podstawowej były podobne w obu grupach (tabela 2). Dalsze dane angiograficzne były dostępne dla 350 pacjentów w grupie otrzymującej sirolimus-stent (86 procent pacjentów poddanych obserwacji angiograficznej) i 353 w grupie standardowego stentu (85 procent pacjentów poddanych angiograficznej obserwacji w górę). Tabela 2 pokazuje, że po obserwacji minimalna średnica światła, zwężenie jako procent średnicy światła i późna utrata światła w strefie stentu i strefie w segmencie uległy poprawie w porównaniu ze stentem syrolimus ze standardowym stentem (p <0,001 dla wszystkich porównań) [hasła pokrewne: ministerstwo zdrowia lista leków dla seniorów, implanty zeby, leczenie po przeszczepie skóry ] [hasła pokrewne: opokan keto, toxo igg cena, dentysta z wieży ]